BLACKOUT - Blackout
LP:  Muza LP (09-10.1967) 
CD: Digiton  (1992) 

1. Pozwólcie nam żyć
2. Czy znasz ten zwyczaj
3. Nie przechodź obok mnie
4. Powiedz swoje imię
5. Te bomby lecą na nasz dom
6. Gdzie chcesz iść
7. Wyspa
8. O dziewczynie, psie i jabłku
9. Jej nie ma tu
10. Uwierz mamo
11. Popatrz to przecież ja
12. Anna

Wznowienie kompaktowe (Digiton  z 1992) zawiera dodatkowo:
13. Spokojnie śpij
14. Studnia bez wody
15. Nic mi więcej nie trzeba
16. Odejść stąd
17. Przyjmij słońce z moich rąk
18. Zaśpiewam ci tak

Wyspa
Tekst: Bogdan Loebl
Muzyka: Tadeusz Nalepa

Wierz mi, wierz, ta wyspa jest.
To gdzieś tu, gdzieś blisko już.
Uwierz w to i pomóż mi,
pomóż ją odnaleźć.

Tam już rąk nie zranisz swych,
napalm tam nie zakwita krwią,
ani też na wyspie tej
nikt nie sadzi drzew kolczastych, drutów.

Tam noce spokojne, tam tylko spadają race gwiazd,
na szczęście to, trzeba wierzyć im.
Tam dni są słoneczne, tam łąki zielone, chłopcy z nich
rwą kwiaty swym ukochanym.
Musisz uwierzyć mi, że jest
taka wyspa pod skrzydłami ptaków,
gdzie dziecko bez trwogi spogląda w gęstwinę białych chmur,
bo wie, że z nich tylko deszcz.

Wierz mi, wierz, ta wyspa jest
i nasz tam będzie domu dach,
nasze drzwi do których
nikt nocą nie zapuka.

Wierz mi, wierz, ta wyspa jest
póki ty jesteś ze mną tu.
Może brzeg nad Wisłą jej,
może jest nią właśnie twa ojczyzna.

Gdzie noce spokojne, tam tylko spadają race gwiazd,
na szczęście to, trzeba wierzyć im.
Gdzie dni są słoneczne, gdzie łąki zielone, chłopcy z nich
rwą kwiaty swym ukochanym.
Musisz uwierzyć mi, że jest
taka wyspa pośród morza ognia,
gdzie dziecko bez trwogi spogląda w gęstwinę białych chmur,
bo wie, że z nich tylko deszcz.

Anna
Tekst: Bogdan Loebl
Muzyka:T.Nalepa

Nie mów nic, no bo co można rzec w takiej chwili,
nie mów, że wrócisz tu, że odchodzisz na dni tylko kilka.
Wyjdź ot jak gdyby nic, jakbyś szła kupić chleb do sklepiku, Anno,
nie mów nic, proszę cię, nie mów: kiedyś wrócę tu.
Chyba, że głos drzew i ptaków
nasze dawne noce przypomni ci
Chyba, że twym oczom blasku
słońce doda - wtedy wróć.

Gdy obdarowałaś mnie naszyjnikiem twoich rąk
stałem się najbogatszym z ludzi.
Gdy wstępowaliśmy na schody, aby było ci miękko iść,
kładłem pod twoje stopy poduszki dłoni,
za poręcz miałaś moje ramiona.
Mówiłaś kocham i stawało się okno prosto w słońce.
Teraz krzyczę "kocham" i wschodzi słońce bez promieni.
Anno!

Nie mów nic, proszę cię, nie mów: kiedyś wrócę tu.
Dokąd Anno? Wracaj Anno!
Echo, Anno, odpowiada mi.
Powiedz Anno, jak odnaleźć
słowa "kocham" sens i treść.
 

PIOSENKI
STRONA GŁÓWNA